
Kent u ze ook? Die kinderen die tutten alsof hun leven er vanaf hangt. Ze tutten altijd en overal en maken een scène wanneer hun tuutje er niet is. Ze lopen rond met die tuut tussen hun lippen als ware het een lichaamsdeel.
Mijn oudste dochter was zo eentje. Ze kon zo genietend tutten. En dan haar knuffeldeken tegen haar wang en haar neus.
Tot ze opeens wakker werd. "Mama, tutten is voor kleine meisjes, hé. Ik ben al groot. Wanneer gaan we naar de tuttenboom?" Ik had haar daar al eens wat over verteld over de tuttenboom in Gent. Zij plantte het zaadje.
"Ideaal", zo dacht ik.
En om zo'n bijzondere dag extra feestelijk te maken, koos ze zelf een mooi rokje. Een selfmade cirkelrok uit een kabouterstofje.
![]() |
Rennen in de schaduw want de zon was te heet. |
![]() |
Spelen bij de fonteinen |
Na een dagje wandelen door Gent, wachtten we op de bus naar de tuttenboom.* Tuut nog tussen de lippen, jah, toen mocht dat nog even... Nog wat lachen en dollen in de schaduw, helemaal klaar voor haar 'moment de gloire'.
![]() |
Wachten op de bus met haar roze tuutje |
![]() |
![]() |
Fopspeenboom in de Tuin van Kina (Berouw, Gent) |
Van feestdag naar pechdag... het ligt maar een busrit uit elkaar.
Stof cirkelrok: Sjiekebiele.be
*Voor wie het echt wil weten, een misverstand bracht ons eerst naar de Wereld van Kina... maar daar is geen tuin met tuttenboom...